“ПЛАКАТЫ ВЕЛЬМІ ПОЛЬСКІЯ”

23 лістапада 2016 года а 16:30 у Выставачнай зале Абласнога грамадска-культурнага цэнтра (вул. Савецкая, 54), адбудзецца адкрыццё выставы плакату Рышарда Каі “ПЛАКАТЫ ВЕЛЬМІ ПОЛЬСКІЯ”.

Праэкт арганізаваны Польскім Інстытутам у Мінску, Абласным грамадска-культурным цэнтрам  і Генеральным консульствам Рэспублікі Польшча ў Брэсце

Куратар – Аляксей Мацюшонак.

 

“Я люблю кіч, я падпітваюся ім, чэрпаю з яго смецце поўнымі жменямі. Так, абсалютна сур’ёзна, бо я бачу ў кічы пэўную праўду, якую не заўважаюць новыя дызайнеры, якія, відаць, заблыталіся ў пошуках форм”.

Рышард Кая.

Назіраючы за польскім плакатам больш за паўстагоддзя, тэндэнцыямі і зменамі, што ў ім адбываюцца, я бачу ў творчасці Рышарда свежасць, адкрыццё і інтрыгу. Сам мастак прапануе назваць тое, што ён робіць “мастацкі аксюмаран” - падобна да літаратурнай стылістычнай фігуры, якую вельмі часта ўжывалі творцы эпохі барока. Адкрываецца вялікі талент мастака, заснаваны на шматгадовым вопыце, што фарміраваўся з самага дзяцінства ў бацькоўскім доме, у тэатральных і оперных майстэрнях, уласнай майстэрні і падарожжах вакол свету.

Плакат, які стаў галоўным у дзейнасці мастака толькі ў апошнія гады, выбухнуў вельмі спантанна, маючы для гэта грунтоўны падмурак як майстэрскі, так і інтэлектуальны. Калі ён займаўся пераважна сцэнаграфіяй, то рысаваў плакаты выключна да сваіх спектакляў. Зараз яго падыход да плаката выразна змяніўся.

Увесь яго назапашаны вопыт і мастацкія дасягненні працуюць зараз на карысць плаката. Успаміны з бацькоўскага дому бачны ў плакатах праз прадметы і дробязі, што ў ім запомніліся. “Калі мода на мінімалізм, я наўмысна барочны”, - сцвярджае Кая. Далей ён падкрэслівае – “мае плакаты напоўнены дэталямі, як і мой дом, а мой дом напоўнены ўспамінамі, я калекцыянірую мінулае”. У штодзённай рэчаіснасці Мастак таксама жыве па-за часам сучаснасці, ён не мае і не ўмее ездзіць на машыне, аддае перавагу гузікам перад маланкамі, бо апошнія яму падаюцца занадта сучаснымі. “Я люблю нашу звычайнасць, сярмяжнасць, абсалютна не ганюся за захадам, я думаю, што я вельмі польскі, з поўным наборам нашых недахопаў, я люблю нашу квашаную капусту, хоць гэта і не амар. Мне падабаецца валяцца ў бессаромным муніцыпальным свеце, часта крыху грубіянскім, непрыстойным, плебейскім, але з іншага боку, я люблю свет мяшчанскі, філіжанкі, сурвэткі, мой свет – гэта нейкая мяшанка трывіяльнасці, і салонаў, і банальных рэчаў, і неўтаймаванай фантазіі сну. Я празаічны”.

“У серыі плакатаў “Польшча”, – кажа Рышард Кая, – я баўлюся з эстэтыкамі, гэтыя плакаты можна раскласці геаграфічна, а можна ў ключы эстэтыкі. Гэта забавы на тэму сэцэсіі, арт-дэко, канструктывізму, камунізму, 70-х гг. і г.д. Эстэтыка – гэта добрая забава, хоць, па праўдзе, і так усюды вее каізмам (“каізм” ад прозвішча Кая)”.

Для мяне мастацкі плакат – гэта не інфармацыйная афіша, і я цаню вялікую разнастайнасць, мастацкасць і незалежнасць плакатнай творчасці Рышарда Каі. Ён не паддаецца модзе і не згінае сваю эстэтыку да густу кліентаў. Ён сам сабе цэнзар.

Кракаў, май 2016                                                                                                        Кшыштаф Дыда

Добавить комментарий

Этот сайт использует Akismet для борьбы со спамом. Узнайте как обрабатываются ваши данные комментариев.